egoist

Aleksey Maksimoviç Peşkov, «Maksim Gorki» denir, Rus yazarı (1868-1936).

Gorki, Nijni-Novgorod'da doğdu {bugün kente Gorki adı verilmiştir). On yaşında öksüz kalınca hayatını kazanmak için kunduracılık, fırıncılık, hamallık, gece bekçiliği yaptı, gençlik yıllarında başıboş ve sefil bir hayat sürdü. Gündüzleri çalışır, geceleri kendini yetiştirmek için durmadan okurdu: romanlarından birinde «Benim tek okulum Rus halkının günlük yaşantısı olmuştur» der.

Hikâyelerini yayımlamağa başladığında yirmi dört yaşındaydı; daha sonra yazdığı romanlar ve tiyatro oyunları ona dünya çapında ün sağladı. Toplumsal haksızlıklara başkaldıran Gorki, Marx'çı kuramları benimsedi. Eserlerinin çoğunda ezilen halkın yoksulluğunu ve yavaş yavaş gelişerek Ekim Devrimi'yle sonuçlanan siyasal bilinçlenmeyi anlattı.

Gerçekçi ve toplumcu Rus edebiyatının kurucusu sayılan Gorki, yeni rejimle işbirliği yapmasına rağmen bu rejimin aksayan yanlarını eleştirmekten geri kalmadı: Gorki, ölünceye kadar, özgür bir insan olarak yaşamayı her şeyin üstünde tutmuştur. Hayatını anlatan kitapları Sovyet edebiyatının başlıca eserleri sayılan yazara doğduğu şehir adıyla anılacak kadar önem verildi.

Acı

Halkının yoksulluğunu derinden duyan yazar, Rusça «acı» anlamına gelen Gorki takma adını almıştır.

Bazı Eserleri

Romanlar: Foma Gordeyev, Ana.
Otobiyografiler: Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken, Benim Üniversitelerim. Tiyatro oyunları: Ayak Takımı Arasında, Küçük Burjuvalar.



«Gorki» (1921), L. N. Andreyev'in eseri. Tretyakov Galerisi, Moskova.

Alıntıdır...

__________________