09-08-2008, 10:11 PM
|
#1 (permalink) | |||||||||||||
|
solgun bir gül dokununca
Çoklarından düşüyor da bunca
Görmüyor gelip geçenler Eğilip alıyorum Solgun bir gül oluyor dokununca.Ya büyük şehirlerin birinde Geziniyor kalabalık duraklarda Ya yurdun uzak bir yerinde Kahve, otel köşesindeNereye gitse bu akşam vakti Ellerini ceplerine sokuyor Sigaralar, kâğıtlarArasından kayıyor usulca Eğilip alıyorum, kimse olmuyor Solgun bir gül oluyor dokununca.Ya da yalnız bir kızın Sildiği dudak boyasındaEşiğinde yine yorgun gecenin Başını yastıklara koyunca.Kimi de gün ortası yanıma sokuluyor En çok güz ayları ve yağmur yağınca Alçalır ya bir bulut, o hüzün bulutunda.Uzanıp alıyorum kimse olmuyor Solgun bir gül oluyor dokununca.Ellerde, dudaklarda, ıssız yazılarda Akşamlara gerili ağlara takılıyor Yaralı hayvanlar gibi soluyor Bunalıyor, kaçıp gitmek istiyor Yollar, ya da anılar boyunca.Alıp alıp geliyorum, uyumuyor bütün gece Kımıldıyor karanlıkta ne zaman dokunsam Solgun bir gül oluyor dokununca behcet necatigil Konu maron tarafından (09-08-2008 Saat 10:14 PM ) değiştirilmiştir.. |
|||||||||||||
|
|
  |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 08:19 PM .
